14.11.26

59/ 26

  *Sobota. Dzień hotelowy zaczęty jak zwykle, rano Mr. Dom na siłownię, ja z Mirką na spacer, po czym spotykamy się na śniadaniu. Jako, że na wieczór zaproszenie na kolację, przed południem siesta, potem krótka wizyta na Bolohstrasse u Sigrid i Klausa. Obligatoryjnie do Gerdy w dzielnicy dworcowej, zakup gazet dla niej, miła rozmowa przy herbacie.  Zażyczyłam sobie ponowne zwiedzenie bazaru nacji przed tymże dworcem. 




Nazwisko Gerdy przy 16 dzwonkach jest faktycznie jedynym niemieckobrzmiącym. 
Po południu nieco shoppingu. Mirka oczywiście w swoim ulubionym sklepie. 


Krótko po Wszystkich Świętych,  zaczalbsie definitywnie sezon bożonarodzeniowy.  Wyprawa po kwiaciarni- gadżetowiarni Augsburg w Hagen ze znajomymi Mr. Dom, Karin i Susanne. 



Wspólna kolacja, wieczorem wyprawa z Mirką, tym razem poszłyśmy nieco dalej, Mr. Dom padł, ok, cały dzień jeździł autem, stal w korkach, zabawial mnie. Jutro znowu pobudka około 7 rano. 



 *Niedziela. Ostatni dzień w Hagen. Rano przed śniadaniem ja z Mirką na spacer, tym razem wokół firmy Andernach& Bleck, Mr. Dom na siłownię, spotkanie przy śniadaniu. 





Po śniadaniu ostatnia wizyta u Gerdy, filiżanka mocnej herbaty, oczywiacie rozmowa na temat wydarzen w Krakowie i w Ostrowcu Świętokrzyskim; Gerda bardziej zorientowana niz ja, bo ja raczej nietelewizyjna, ot tyle co spojrzalam, gdy Mr. Dom cos tam włączył,  najczescie teleśniadanie. Pożegnanie, jej żartobliwa prośbą, uważaj na mojego Małego 😂
Podróż powrotną przez okolice Göttingen,  potem pokierowałam Małego czyli Mr. Dom przez północna Hesję i Turyngii, także przez tunel Rennsteig, ten "mój", który ma prawie 8 kilometrów. Chciał bowiem z powrotem na autostradę 7, którą wedle mnie powinno się unikać, tak samo jak i 2, i faktycznie po wysłuchaniu wiadomości o korkach na niej, I stwierdzeniu, że najpóźniej stanęlibyśmy w okolicach Bad Kissingen, pojechaliśmy tak samo, jak ja wróciłam we wtorek. 


Mirka dzielnie zniosła podróż, właściwie tylko śpiąc. Starzeje mi się psica, podsikuje się, majtki w domu prawie obligatoryjne. Plaskata ryba, którą Mr. Dom zakupił prywatnie w okolicach Göttingen, jest żwawa.  

  *Poniedziałek. Mr. Dom zostawił mi klucze, żebym była niezależną przy wychodzeniu z Mirką,  i poleciał gdzieś z samego rana, wrócił na późne śniadanie. Przejrzałam poranną prasę, najnowsze tutejsze wiadomości i te dotyczące wydarzeń w Polsce. Myślę o wczorajszej rozmowie telefonicznej z Arletą, my faktycznie jesteśmy w środku wojny, tyle, że jest ona inna, niż te, które były dotąd,  dlatego jej nie zauważamy. Bądź, jak by to określił mój tato, po co teraz wojna, i tak wszystko się sypie. 
Mimo tego mam przed sobą porządnie duży kubek dobrej kawy, i dziergam kocyk dla Fionki. Moja dzieciarnia planuje jeszcze jedno dziecko...
Nie byłam smutna, że nie jestem babcią, w dzisiejszych czasach, jednakże narodziny Fiony przetasowały mi karty, i doszedł mi człowieczek, którego bardzo kocham, i o którego będę się martwić,  w tych czasach. 


Wczesnym wieczorem wizyta u weta; Mirka starzeje sie, poza tym wszystko wedle wieku normalne. Zakupiłam do majtek Allways Ultra, będzie się wklejać Mirce wkładki i jakoś będzie, no bo co zrobisz, jak nic nie zrobisz, stwierdził jeszcze rano Mr. Dom, odziewając psicę w majty. 
Wieczór na wlasnej kanapie, trochę czytam, trochę piszę, dziergam Fionce kocyk. W tle leci rolnik szukający żony. 



 *Wtorek. Ogarnęłam nieco mieszkanie w sensie powspinania się po drabinie i ogarnięcia powierzchni nie tylko płaskich, ale górnych. Powiem raz jeszcze, małe mieszkanie, niewiele mebli, mało szaf, szafek, idzie szybko ogarnąć. Wszystko co górne, mam odkurzone i pościerane, włącznie z lampami i framugami. Moje półki z książkami są małym wyzwaniem, bo przed książkami mam sporo durnostojek, ale jeszcze ujdzie w tłoku 😉 a idąc za ciosem, wytarłam też na górze szafki kuchenne.  Nie było na nich jeszcze tłuszczu, ale kurz. Ostatnio porządnie je tam wyszorowałam jakoś na przełomie września i października. 


Mój grudnik zaczął kwitnąć krótko przed moim czwartkowym wyjazdem do Hagen. Obok mój nowy aloes, potrzebuje jeszcze konkretnej doniczki. 
(Notabene parapety też na błysk 🙃)
Wieczorem inauguracja Bregenwurst i jarmużu.  W kuchni stoi Nr. Dom. Tysz piknie.  

  *Środa. Druga środa miesiąca jest zawsze pod znakiem wieczornego wypadu do klubu ogłuchniętych, czyli Bamberg wczesną wieczorową porą, szczególnie ruch na dużych arteriach miasta. Po drodze zrobiłam zakupy, na weekend zapowiedziały się wszystkie trzy dzieci. Jestem ciekawa faktycznego koloru włosów mojej wnuczki, syn określa go jako "mosiądzowy", czyli jednak nie miedziany. Szkoda 😉 
No tak, zakupy odbębnione, menu na weekend przemyślane, pogoda będzie listopadową, ale ponoć ma być sucho.
W mieszkaniu z grubsza wszystko ogarnięte, łącznie z pościelą dla gości, resztę posprzątam po wizycie i po dwóch psach w mieszkaniu. 
W klubie ogłuchniętych było jak zwykle ciekawie, tym razem dowiedzieliśmy się wszystkiego możliwego na temat barier na starość i przy zniedołężnieniu, co, jak i gdzie załatwić, co się (jeszcze) należy, w jakich wysokościach i przy jakich warunkach. 
Moja tamtejsza koleżanka przełożyła termin operacji, bo była przeziębiona, będzie operowana za dokładnie 2 tygodnie, i ma nadzieję wziąć udział w naszym spotkaniu bożonarodzeniowym w grudniu, co jest realistyczne. Doradziłam jej, jak może sobie umyć włosy po operacji, aby nie moczyć rany. 
Na spotkaniu był nowy pan, który od marca ma Cochlea Implant, założył procesor na ucho i czeka na cud, który się nie dzieje, bo nic a nic nie ćwiczył słuchu. 
Poza tym, zaczyna się sezon bożonarodzeniowy, pierwsze światełka i cudaki już są, czy to u mnie we wsi, czy w Lichteneiche wczoraj wieczorem. 


Jutro rano wczesne wstawanie, obiecałam kilka tygodni temu jeszcze Tobiemu, że podrzucę i odbiorę go z badań u internisty, bo nie wolno my wtedy samemu jechać autem. 

  *Czwartek. Tobi z samego rana do południa zatowarzyszony. Za pół roku do kontroli. 
Poza tym zrobiłam sobie spokojny dzień, po wczorajszym długim i męczącym. 
Spacerując wieczorem z Mirką, napotkałam w Lichteneiche Orszak Świętomarciński. Dlaczego dzisiaj a nie wczoraj, nie mam pojęcia. 

 
  *Piątek. Pod znakiem przygotowań do jutrzejszej wizyty dzieci. Jednakże rano opulentne śniadanie z Mr. Dom, potem nieco roboty w domu. Przygotowałam pierwsze potrawy na sobotę, a na dzisiejszą kolację, czyli dinner for two, brukselka z miodem i pierś z kurczaka, na deser jogurt z malinami. 
Pogoda dopisuje, ale w nocy faktycznie minusowo. 



Herbata, dużo herbaty, i ciepłe swetry. Dzisiaj wieczorem dokończę jeszcze różową kołderkę dla Fionki. Ogarnę kuchnie, a wczesnym rankiem włączę jeszcze pralkę. 













Brak komentarzy:

Prześlij komentarz