25/ 26. Tak więc żyję.

Mój wczorajszy dyżur Mirka absolwowała chyba z brawurą,  przed wyjściem z domu pobiegłam z nią na spacer pod las, prawie godzinę buszowała w krzakach, potem do domu, na wszelki wypadek zamknęłam ją w dużym pokoju, jakby szczekała, ale tego raczej nie robi. Micha wody i parę brykietów do żarcia, ale głodna nie była.

 Z mojego powrotu krótko przed 22-gą bardzo się ucieszyła, ale wyglądała na zaspaną.  Ona ma 15+ lat, stary, dobry pies, z bardzo sprawną sikawką.  Gackowa doradziła położyć matę inkontynencyjną przed drzwi, w razie czego. W każdym razie, psica chyba przedrzemała resztę dnia, na ciemność podłączyłam jej światełko z  czujnikiem na poruszenie, bo wiem, że czasami ciemności nie lubi. 

Dzisiaj znowu mam na popołudnie do pracy, jutro na noc, czyli cały dzień wolny. Rano pójdę do ratusza, zameldować się, Mirkę muszę psiopodatkowo najpierw odmeldować w Zapfendorf,  aby zameldować ją w Memmelsdorf. Wysokość podatku ta sama, rocznie 50€. 

Po trzech dniach skontaktowałam się z Tobim, jest zajęty robotami malarskimi, dzisiaj zaczynają fasadę. W czwartek muszę do lekarza w Lichtenfels, to wracając wstąpię do niego, zabiorę zapomniane rzeczy i oddam mu klucze do domu. 

I tak to. Wciągam się do życia tutaj. Mirka też. Do obcych piesków nie ma melodii, obejrzy, postawi grzbiet i idziemy dalej. Tylko jednego małego i wyrywnego za płotem obszczekała z wzajemnością. Mirka jest już chyba kompletnie głucha, i czasami jest to bardzo dobre, wiem po sobie 🤪 

Jutro Heinrich skręci mi resztę "meblościanki" i przymocuje do ściany. A ja po czwartku ruszam w drogę za dywanem, czemodanen, sakwajażem... no nie tak do końca, ale trzeba mi nieco tekstylii, aby wyciszyć mieszkanie, dywan, maciupkie firanki, chodniczki, konewkę dla moich dwóch kwiatków, i takie tam. Mam też w jednym rogu salonu "dziurę" w sensie wolnego miejsca, które chce zameblowac czymś takim, aby móc tam coś odłożyć, odstawić, czy jak to Arleta w piątek określiła, jakiś taki nieduży "pierdolnik" z życiem. Raczej regal niz stolik, byc moze coś z rogiem do rogu. Dokładnie tak. 

Breakfast for one. Nadal cenię sobie bliskość tego małego centrum handlowego, mam do niego niecałe 10 minut piechotą, jak idę sama, i pół godziny, jak idę z Mirką 🙃