46/ 26. Pomocnik ogrodnika raczej nie włada niemieckim,

ale zrozumiał mnie, i wsadzi do rabatki przed wejściem do domu kilka cebulek żonkile, które mu wręczyłam. Wsadziłabym je sama, ale nie mam koniecznych narzędzi, zostawiłam w Zapfendorf, bo tutaj nie potrzebuje. Na cmentarzu, na grobach rodziców też mi niekonieczne, gdyż na cały sezon zamówiłam innego ogrodnika. Tak więc jestem kompletnie pozbawiona sapek, łopatek, grabków i czegokolwiek. 

Siedzę, czytam albo słucham audiobooków, I dziergam. 

Ciotka i kuzynka przyjechały, było przefajnie, miło i bez spinki. Posiedziałyśmy, pogadałyśmy, strona kulinarna też dopasowała- wczoraj bufet obiadowy u Chińczyka- i Arleta jako gość wczoraj wieczorem. Dostałyśmy obie zaproszenie na rewizytę u nich, no to się kiedyś obie zbierzemy i faktycznie pojedziemy, bo dlaczego nie, skoro obie tak ją polubiły. Abstrahując od faktu, że Arleta to wspaniała babeczka. 

Tak więc kontrola rodzinna się odbyła, wiedzą, że nie żyje w jakimś ciemnym lochu, marznę, płaczę i nic nie mam 😉 mieszkanie bardzo im się spodobało, że ładne, wygodne i dla mnie w sam raz. Opowiedziałam im też o moim tutaj codziennym życiu, jak się zorganizowałam z Mirką,  jak jest, gdy pracuje, bo wolne dni same widziały. Stareńka Mirka skacze lekko na kanapę i zeskakuje z owej z pełną gracją, też temu się dziwiły, że ma taką formę. Opowiedziałam im o moich tutejszych kontaktach, pracy, koleżankach, Susi obok, klubie głuchych w Bamberg, gdzie co miesiąc goszczę, o tutejszych rozrywkach, I że nie jestem samotna w sensie, że tylko może siedzę w mieszkaniu i pobekuję, nie mam na to czasu. Bliskość sklepów bardzo im się też spodobała, jak i trasy spacerowe z Mirką. 

Wieczorami siedziałyśmy oglądając jakiś stary film bądź albumy ze zdjęciami, których mam multum i całej rodziny, ot taka skarbnica u mnie, i nie popuszczam z łap, bo one u mnie najlepiej się zachowają. Opowiedziałam im znalezionym przeze mnie kuzynie w Bielefeld, z którym jestem w kontakcie, i dla którego mam kolejne zadanie bojowe, dowiedzieć się czegoś więcej o siostrze naszych dziadków, bo znam jedynie jej imię i nazwisko, poza tym nic, oprócz nazwiska po mężu- Gross, Martha Gross. 

Zrobiłam kuzynce radochę i zawiozłam ją do Bad Staffelstein, do sklepu z wełną,  bo Irena też dzierga, ma w międzyczasie 6 wnuczków, najstarszy ma 19 lat, a najmłodsza urodziła się 2 tygodnie po mojej Fionce. 

Teraz ogarnęłam nieco te moje hektary, zmywarka już opróżniona, łóżko gościnne ma świeżą pościel, prać będę może potem albo jutro, bo zaraz spodziewam się gościa na kawę. 

Nico za drobną sumę porobił mi przy błotniku i żeby nie trzeszczało przy otwieraniu drzwi pasażera, życzy mi znalezienia sprawcy, bo mówi, z tego można zrobic szkodę na 3 ½ € tysiąca, włącznie z rzeczoznawcą,  i takiemu dziadowi trzeba by było w takim przypadku dokładnie pokazać, jak to działa i trzepnąć porzadnie po kieszeni, bo na takie stłuczki ma się przecież ubezpieczenie.