16/ 26. Poszło dalej

Ogromny skok do przodu. W piątek przed dyżurem nocnym Maher i Isa wnieśli na górę te łóżka,  Tobi powozil i skręcił, tak więc stoją. Przy okazji stwierdził, że mieszkanie ok, tylko drzwi wejściowe znaczy te do samego już mieszkania, nie odpowiadają jego standardom bezpieczeństwa. Normalne drzwi na klatce, każdy tutaj takie ma. Ja tam nie taka bojaźliwa, Tobi ma faktycznie kuku w tym temacie. 

(Notabene boi się być sam w nocy w domu, moje dyżury nocne były dla niego stresem, no to się będzie działo, ale nie mój już problem)

Wczoraj o mieszkania doszły paczki z regałami, biurko i krzesło przed komp. Zapłaciłam też wczoraj szafę do sypialni i komodę, te dwa meble Heinrich mi przywiezie VW- busem. Taki stary pojazd to naprawdę skarb, co do niego się mieści. 

Jak już te meble będą stały, będę je zapełniać. Brakuje mi wtedy tylko jeszcze "meblościanki", czterech krzeseł, stół prawie mam, ale jeszcze nie na miejscu. Mały stolik przy kanapie już stoi, ten jest mi bardzo ważny, to robota stolarska sprzed prawie 9 lat, dostałam go na prezent od mojego taty na 50te urodziny. 

Poza tym, przyznam, że jestem nieco zajechana i zmęczona. Dyżur nocny był bardzo męczący, po tej łóżkowej akcji, do tego był bardzo spokojny, bo niewielu pacjentów miałam, i chyba więcej akcji na oddziale bardziej trzymałoby mnie w napięciu, niż takie właśnie siedzenie i chodzenie do dzwonków. Spałam wczoraj po dyżurze jak susel, ale krótko. 

Dzisiaj rano piorę, ogarnę nieco Zapfendorf w sensie odkurzenia wolnych kątów w moim biurze i w sypialni dla gości, z których to pomieszczeń ubyły moje łóżka. Zaopatrzę Mirkę w sensie spaceru, i wybywam na kilka godzin do Memmelsdorf, składanie mebli. 

Ten komplet wczoraj kupiłam. 

Nad tym się zastanawiam jako "meblościanka", czy wziąć pod TV tę niską część, czy to wyższe: 

Bo powiedzmy tak, ja minimalistycznie, ale Fiona ma z pewnością potencjał zabawkowy, jakieś gry i temu podobne, warto babci mieć w domu.